dun sa nutshell

tagal din...di ko akalain...nakulong ako sa mundong takot kong piliiin kahit minsan.dami kong takot!una sa maraming mata, sa maraming bibig, sa maraming salitang ayokong madinig kahit minsan.at sa mga reaksyong kinatatakutan na iparanas sa akin ng mga taong di ko pa kayang kontrolin. sabi ko nga para anu? para saktan. para laitin. para husgahan.bakit Diyos ba sila?

dun sa nutshell...kaya kong ilabas kung sino ako.kung anu ang mga ginagawa ko, kung anu ang mundong nais kong galawan. walang makakakita sa akin.walang makikialam. walang mangsisino kung bakit ganito at bakit ganyan. basta ang alam ko masaya ako. malayang-malayang!